Kelebekler icin yarin yok…

image

Bir zamanlar kucucuk bir tirtildi…yeni dunyaya hosgeldin sarkilarinin ne kadar sureceginden bile habersiz merhaba demisti aldigi nefese…o nefesin sayili oldugundan bile habersiz birakmisti kendini doganin kollarina..kendisine bahşedilen zamanin farkinda bile degildi..buyudu serpildi cicekten cicege konan gorkemli bir kelebek oldu..onu avuclarinda buyuten bahcivanin sicakligina alismisti..gun gelip kanatlandiginda daldan dala konarak ayni sicakligi bulmaya calisti ama bulamadi..sonra daglara anlatti ozlemini biri yol acarda onu bahcivana geri goturur diye ama o anlattikca daglar sadece dahada buyudu…gittikce uzaklasti o alistigi sicakliktan..gunes bile onun kadar isitmiyordu…bir isik gordu uzaklarda oraya dogru kanat cirpmaya basladi..sanki yillar surdu bu yolculuk oysAki sadece saatler almisti…sonunda o gece lambasina ulasti..geceyi aydinlatan sokak lambasina dokundu ve o bahcivanin sicakligini duydu o an…kondugu yerden bir daha hic ayrilmadi..ozlem gideriyordu ama gece sabaha kavusmak uzereydi artik…bugun o hasretini gidermek icin birgunluk hayatini hic kAnat cirpmadan gecirdiginin farkinda bile degildi…omrunun ne kadar oldugunu bilmiyordu..ve yine bilmiyorduki kelebeklerin yarini yoktu….

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir